حضور در بازیهای آسیایی زیر سایه فوتبال، کسی صدای زنگ خطر را می شنود؟

به گزارش خبرنگاران، بر خلاف خیلی از وزارتخانه ها و عرصه ها که آزمون مشخصی برای معین چگونگی عملکردشان نیست، ورزش دو رویداد بزرگ دارد که معیار و ملاک مهمی برای سنجش چگونگی عملکرد مدیرانش به حساب می آید. دو رویداد با نام المپیک که یکی در سطح دنیا و دیگری در سطح آسیا برگزار می گردد و ورزشکاران در قالب کاروان اعزامی به هر یک از آنها، نمره و سطح کاری ورزش ایران را معین می نمایند.

حضور در بازیهای آسیایی زیر سایه فوتبال، کسی صدای زنگ خطر را می شنود؟

دو سال از برگزاری آخرین دوره المپیک دنیای گذشته و تا کمتر از دو ماه و نیم دیگر هم دوره جدید المپیک آسیایی یا همان بازی های آسیایی شروع خواهد شد. ورزش ایران هنوز موفقیت حاصل از اعزام کاروان ایران به دوره پیشین این بازی ها که چهار سال پیش به میزبانی گوانگو چین برگزار گردید را از یاد نبرده؛ در آن دوره از بازی ها کاروان 362 نفره ایران با مجموع 59 مدال شامل 20 مدال طلا، 14 مدال نقره و 25 مدال برنز در میان 45 کشور شرکت نماینده صندلی خوب چهارمی را به خود اختصاص داد و رکوردی تاریخی از ادوار مختلف حضور در این بازی ها را برای خود ثبت کرد.

از آن موقع تا به امروز بارها مدیران ورزش حفظ صندلی چهارمی و نیم نگاه به ارتقای آن را هدف اصلی از حضور در دوره آینده بازی های آسیایی عنوان کردند. دوره ای که حالا فقط دو ماه و نیم به برگزاری آن در کره جنوبی باقی مانده است. این مدت زمان شاید برای خیلی ها و حتی کسانی که منتظر تماشا و پیگیری بسیاری از رقابت های این بازی ها هستند، طولانی باشد اما به طور حتم برای کسانی که مامور به حفظ رکورد و موفقیت های به دست آمده گوانجو هستند، کم باشد و زودگذر.

در کل از نظر خیلی ها بازی های آسیایی ملاک و معیار مهمی است برای نمره دادن به ورزش ایران است و اینکه آیا توانسته روند خوب خود در المپیک های دنیای و آسیایی را حفظ کند یا نه؟ به خصوص اینکه بعد از موفقیت در گوانجو، کاروان اعزامی به المپیک لندن هم عملکرد فوق العاده ای از خود نشان داد و توانست برای اولین بار در تاریخ صاحب صندلی هفدهمی این رویداد گردد. با همه اینها هنوز موج حضور مهم و تاثیرگذار ورزش ایران در بازی های آسیایی آن طور که باید و شاید در کشور به راه نیفتاده و ورزشی ها همچنان روی فوتبال و جام دنیای آن موج سواری می نمایند.

به گزارش خبرنگاران، البته شکی نیست که جام دنیای فوتبال به عنوان بزرگترین جشنواره همزمان فرهنگی، ورزشی، سیاسی، اجتماعی، مالی و حتی هنری دنیا، پربیننده ترین رویداد ورزشی به حساب می آید اما به هر حال امروز که پرونده ایران در این جام بسته شده، نباید اهمیت آن برای ورزش کشور و حداقل مسئولانش همچنان به اندازه روزهایی باشد که تیم ملی در حال آماده سازی بود و یا روزهایی که در قالب این جام به مصاف حریفانش می رفت.

از ماه ها پیش فوتبال ایران که برای چهارمین بار سهمیه جام دنیای برزیل را به دست آورده بود در یک سمت ورزش ایران نهاده شد و دیگر تیم ها و رشته ها در سمت دیگر؛ شاید این جداسازی به واسطه جذابیت های همیشگی فوتبال که اینبار قرار بود به حضور در زیباترین و باشکوه ترین تورنمنت ورزشی دنیا ختم گردد، طبیعی بود اما این حضور به انتها خط رسیده در حالیکه توجه خیلی ها و حتی بعضی مسئولان همچنان معطوف به تیم ملی است و مسائل جدید آن.

تا دیروز چگونگی آماده سازی تیم ملی و تامین هزینه های آن دغدغه بود و امروز کارلوس کی روش و تمدید قراردادش؛ در حالیکه این موضوع - فارغ از هر نتیجه ای که خواهد داشت - معین نماینده نمره و صندلی کاروان ایران در بازی های آسیایی نخواهد بود با این حال به خوبی توانسته بازی های آسیایی و اهمیت چگونگی اعزام کاروان ایران به این بازی ها را در سایه خود و حتی دغدغه هایی که برای مسئولان ورزش ایجاد نموده، قرار دهد.

این در حالی است که در رابطه با بازی های آسیایی و چهاردهمین حضور ورزش ایرن در این بازی ها هنوز وضعیت نهایی کاروان اعزامی معین نشده، خیلی از رشته ها و ورزشکاران شان در بلاتکلیفی به سر می برند، بودجه لازم برای آماده سازی تیم ها خیلی دیر به آنها تزریق شد آنهم نه به طور کامل و کافی و ... ؛ البته مسئولان کمیته ملی المپیک برای سر و سامان دادن به هر یک از این ابهامات و مسائل کوشش ها و رایزنی های زیادی داشته اند اما برای اینکه بتوان حداقل در فاصله دو ماه و نیم باقی مانده به بازی های آسیایی تمام توجه ورزش و مسئولان ارشدش را معطوف به این بازی ها کرد، یک همت جمعی و ملی احتیاج است.

مگر نه اینکه کاروان اعزامی به بازی های آسیایی از کاروان های شرکت نماینده در هر رویداد دیگر و حتی المپیک دنیای هم گسترده تر است و به الطبع میزان شانس مدال آوری یا ناکامی در آن هم بیشتر، پس باید بازی های آسیایی و تمام مسائل مربوط به آن را از سایه فوتبال و جام دنیای و کی روش خارج کرد تا بیشتر تمرکز مسئولان به آن معطوف گردد و شاید اینگونه بتوان سهم واقعی این بازی ها را در ورزش ایران معین کرد و به رغم خیلی از مسائل مدیریتی که کمیته ملی المپیک طی یکی دو سال گذشته با آن روبرو بود، از این دوره بازی های آسیایی هم دست پر خارج شد.

فراموش نگردد کره جنوبی میزبانی این دوره از بازی های آسیایی است که ورزشکارانش در خیلی از رشته ها رقیب ورزشکاران ایران هستند و این به تنهایی کار را برای تکرار خیلی از موفقیت ها سخت می نماید.

منبع: خبرگزاری مهر
انتشار: بروزرسانی: 19 آبان 1398 شناسه مطلب: 7

به "حضور در بازیهای آسیایی زیر سایه فوتبال، کسی صدای زنگ خطر را می شنود؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "حضور در بازیهای آسیایی زیر سایه فوتبال، کسی صدای زنگ خطر را می شنود؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید